Waarom je lichaam dat gewicht niet gelijk verdeelt (en dat eigenlijk wel oké is)

roze tulp zijkant

Ik wist het niet, maar dat onverdeeld aankomen (lees: voornamelijk op de buik) is niet iets dat alleen mensen met een eetstoornis treft. Mijn moeder, herstellende van kanker, overkwam exact hetzelfde.

Ik stond perplex.

Ik dacht namelijk altijd dat dat puur een eetstoornis-ding was.

Als straf. Als test om te zien hoe graag we eigenlijk willen herstellen. Om er zeker van te zijn dat we niet meteen op de rem trappen zodra het moeilijk wordt. Maar, bij nader inzien:

Als ook mijn lieve mama hier mee te maken krijgt? Zij die niets, maar dan ook niets, heeft gedaan om dit ongemak te verdienen? Nou, dan is de kans groot dat dat op je buik aankomen slechts één van de eerste stappen in het lichamelijk herstelproces is.

Van welke kannibaliserende ziekte dan ook.

En eigenlijk is dat ook wel logisch. Want weetje, ieder lichaam dat zich bedreigd voelt wil slechts één ding:

Haar organen beschermen.

” It assumes you will starve it again soon enough and without insulation around your mid-section, your organs are in grave danger. The body preferentially lays down fat around the mid-section to insulate vital organs from hypothermia.”

–  Gwenth Olwyn

Zie je lichaam even als strijdterrein van een spelletje stratego.

Roze tulpen

Of er nu wordt gevochten tegen kanker of tegen een eetstoornis:

Je hebt een serieus probleem als je niets meer hebt om je maarschalk mee te beschermen. Of, nou … maarschalk?

Maarschalken.

Wij kunnen niet zonder hart.

Maar zeker ook niet zonder lever, nieren, longen, darmen, zo ongeveer alles dat zich in je romp bevindt. Dus, wat doe je? Als je nipt de strijd wint en er een kans bestaat dat de tegenstander een nieuw potje begint?

Je beschermt je maarschalken met een noodoplossing en focust je op het repareren van de schade.

Nu zal het ene lichaam zich ongetwijfeld onveiliger voelen dan het ander.

Maar, realiseer je wel, als jij (net als ik toen) veel aankomt op je buik:
Het zegt niets over hoe je er uiteindelijk uit komt te zien.

Echt niet.

Deze beschermlaag is tijdelijk.

Het vergt een hoop geduld om daar achter te komen. En een hoop moed om dat tot die tijd te verdragen. Maar, dat gewicht gáát zich verdelen.

Langzaam.

In etappes.

Langzaam.

1 Comment

Geef een reactie