Restrictieve Eetstoornissen

Iedereen met een restrictieve eetstoornis eet weinig of probeert dat te doen. Maar, ook hier geldt: Niet iedereen binnen deze groep doet dit op exact dezelfde manier.

Zo is er een groep waarbij de nadruk vooral ligt op het niet eten.

Zo is er een groep waarbij de nadruk op het hebben van eetbuien en compenseren ligt.

En is er een groep die minder te definiëren valt.

In feite is de naam van het etiket niet zo heel belangrijk.

Hoogstens voor de verzekering en voor jou, de persoon met een eetstoornis, zelf. Dat is wat ik tenminste om me heen zie en ervaren heb.

Dat zit zo:

Voor iedere diagnose moet je aan bepaalde criteria voldoen.

Je eetgedrag. Maar, óók je gewicht speelt hierin een rol en laat dat laatste nu precies van levensbelang zijn voor iemand met een restrictieve eetstoornis.

Iemand met een eetstoornis neemt zichzelf al niet serieus.

Omstanders vaak ook niet.

Zéker niet als iemand er niet (meer) uitgemergeld uitziet.

Het laatste wat je dan kunt gebruiken is te horen (of nou, wij lezen dat tussen de regels door) dat je (nu) officieel te dik bent voor het etiket anorexia nervosa.

Alsof wij ons aanstellen.
Alsof je anders geen legitiem probleem hebt.

Ziekelijk?

Ja, maar dat is wat een eetstoornis is.

Een eetstoornis heb je niet zo maar.

Het is een bloedserieuze dodelijke ziekte. Ongeacht welk getal er op de weegschaal verschijnt, overigens.

Want, heel eerlijk?

Ik denk dat alle eetstoornissen in de kern hetzelfde zijn.

(en gelukkig is dit in de nieuwe DSM, het handboek van de psychiatrie, al beter terug te zien)