Hoe deal je met een Overwhelm aan voedingsadvies?

Er is geen ontkomen aan. Overal. Werkelijk overal wordt ons verteld hoe te eten.

Via blogs:

[…] Waarom vind ik het dan zo’n onzin-term? Met name omdat het niets zegt. De term wordt gebruikt voor ‘voedingsmiddelen die erg rijk zijn aan voedingsstoffen’. Zoals gezegd voornamelijk voor exotische vruchten en een paar interessante algen. Maar waarom is dat bijzonder? […]

Superfoods bestaan niet, De Groene Vrouw

Op televisie:

In tijdschriften:

“[…] Ja, Nederlanders eten gemiddeld per persoon 122 gram suiker per dag: 44 kilo per jaar! Dat is twee keer zoveel als wordt aanbevolen door de Wereldgezondheids-organisatie. […]”

Gezonder Mag, Stichting Ik kies Bewust

En dan heb ik het nog niet eens over alle meningen die ons daarover ter oren komen.

Nu triggert het me niet meer.

Ik strooi met gemak wat suiker in mijn yoghurt omdat ik dat lekker vind en weiger een vracht avocado’s aan mijn eetpatroon toe te voegen puur en alleen omdat iedereen dat doet. Ongeacht wat iemand anders daar ook van vindt.

Maar dat was eerder wel anders.

Een voorbeeld:

Ik was een tijd lang panisch voor zout.

Ik las dat we er massaal te veel van binnenkrijgen en wat daar de gevolgen van zijn. Dus, moest ik daar iets aan doen, dacht ik.

Ik zag alleen één aspect over het hoofd:

Die massa’s zout die iedereen zou binnenkrijgen, at ik niet. Ik bedoel: Ik at al nauwelijks. Dat beetje zout dat ik misschien nog binnen kreeg had ik hard nodig. Ik was in die tijd immers continue aan de diarree door de grote hoeveelheid laxeertabletten die ik slikte.

Kortom: Ik behoorde niet tot de doelgroep van deze informatie, maar ging er toch mee aan de slag.

En dat kostte me bijna mijn leven.

Want een compleet zoutloos dieet?
Dát trekt een lichaam niet.

Professor Staessen: ‘ […] We hebben zout nodig om de hoeveelheid bloed en vocht in ons lichaam op peil te houden. Eet je meer zout dan nodig, dan scheidt je lichaam het teveel weer uit. Eet je echter te weinig zout, dan schieten bepaalde hormonale systemen in actie die er alles aan doen om dat nodige zout in je lichaam te bewaren. Van diezelfde hormonen weten we dat ze een belangrijke rol spelen bij orgaanbeschadiging en heel wat ziektebeelden. […]

Zout moet, Goed gevoel

Mijn lichaam wist dat wel.

Ik smachtte intens naar chips, soep, en van die dikke zoute saus die mijn moeder soms maakte. Ik droomde van pepsels. Ik dacht continue aan het zoutvaatje dat bij ons in de keukenkast staat. Ik betrapte me er zelfs op dat ik er regelmatig als een junk naartoe liep om er even naar te kijken. Om het vast te houden. Maar zout eten? Dat durfde ik niet.

Dat zit zo, volgens Marci Anderson Evans:

Aan de ene kant heb je je gedachten, je gevoelens en de dingen die je lichamelijk ervaart. Aan de andere kant heb je alles wat zich buiten jou om afspeelt: Je familie, klasgenoten, vrienden, sociale media. Dat soort dingen.

Al deze aspecten vormen jou en je gedrag.

Normaal zijn deze twee kanten in balans. Maar, wat er bij iemand met een eetstoornis gebeurt is dat de externe kant steeds meer invloed krijgt terwijl de interne kant juist in waarde mindert. Dus, heel simpel gezegd: De mening van anderen wordt belangrijker dan hoe jij je bij een bepaald eetpatroon voelt.

En dat is gevaarlijk.

Want iemand met een eetstoornis:

Nu kun je ervoor kiezen om de omgeving tijdelijk buiten te sluiten.

Bepaalde blogs niet meer te volgen. Bepaalde onderwerpen uit de weg te gaan bij familiegelegenheden. Ik heb dit zelf ook lange tijd gedaan en dat werkt heel goed. Maar, compleet vluchten voor invloeden van buitenaf?

Ik denk dat dat in deze tijd bijna niet kan.

Daarom een mini-cursus hoe informatie te selecteren en in perspectief te plaatsen voor als je onverwacht tóch met triggerende informatie geconfronteerd wordt.

Dus. Daar gaan we:

Met de voorbeelden uit de inleiding als voorbeeld.

Weet je het nog?

Het eerste voorbeeld was een blog over Superfoods van De Groene Vrouw.

[…] Waarom vind ik het dan zo’n onzin-term? Met name omdat het niets zegt. De term wordt gebruikt voor ‘voedingsmiddelen die erg rijk zijn aan voedingsstoffen’. Zoals gezegd voornamelijk voor exotische vruchten en een paar interessante algen. Maar waarom is dat bijzonder? […]

Superfoods bestaan niet, De Groene Vrouw

Het tweede voorbeeld was een reclame van Weight Watchers.

Het derde voorbeeld was een uitgave van Gezonder Mag van Stichting Ik Kies Bewust.

” […] Ja, Nederlanders eten gemiddeld per persoon 122 gram suiker per dag: 44 kilo per jaar! Dat is twee keer zoveel als wordt aanbevolen door de Wereldgezondheids-organisatie. […] “

Gezonder Mag, Stichting Ik kies Bewust

Wat je nu allereerst gaat doen is checken of je je überhaupt iets van de informatie aan moet trekken.

Dat doe je zo:

1.Vraag je af voor wie de informatie bedoelt is.

Behoor je niet tot de doelgroep?
Niet meer naar kijken!

  • Ben jij iemand die superfoods eet of daarin geïnteresseerd is? Ik persoonlijk niet. Maar, ik kan me voorstellen dat jij dat misschien wel bent. Dus. Ja.
  • Ben jij iemand met overgewicht en wil je afvallen? Nee. Waarschijnlijk niet. Mocht je toch overgewicht hebben (en een eetstoornis ) dan lijkt me een dieet (want, dat is het) niet direct de meest ideale oplossing. Dus. Nee. Weg ermee. Kijken we niet meer naar.
  • Oké, nummer drie is iets lastiger. Het is een vrij algemeen artikel vol feitjes over voeding. Maar, als je zo even tussen de regels door leest, dan denk ik dat je mag concluderen dat de makers hier de gemiddelde Nederlander (zonder eetstoornis) in gedachten hadden bij het schrijven. Dus. Ja en Nee. Hangt een beetje af van de fase waarin je je verkeert.

2. Bepaal of de informatie betrouwbaar is.

Komt de informatie van een expert? Ervaringsdeskundige? Een verkoper? Worden er bronnen gebruikt?
Onbetrouwbare informatie kun je naast je neer leggen.

  • Betrouwbaar; al waren wat meer bronnen ter ondersteuning van haar argumenten welkom geweest.
  • Betrouwbaar.

3. Bepaal het hoofddoel van de tekst.

Wil de maker je informeren? Activeren? Amuseren? Overtuigen?

Een mening kun je naast je neer leggen. Net als teksten/video’s die er puur op gericht zijn iets te verkopen of om je te amuseren.

  • Overtuigen. Dus. Mening. Niet meer naar kijken.
  • Informeren.

Oké, we hebben de informatie geselecteerd. Nu ga je de informatie in perspectief plaatsen.

We hebben nog één voorbeeld over.

“Ja, Nederlanders eten gemiddeld per persoon 122 gram suiker per dag: 44 kilo per jaar! Dat is twee keer zoveel als wordt aanbevolen door de Wereldgezondheids-organisatie.”

Gezonder Mag, Stichting Ik kies Bewust

Dat doe je zo:

1. Neem het niet zwart/wit.

Bekijk de tekst eens goed.

Wat staat daar nu echt?

Stenen kun je niet eten.
Plastic ook niet.

Friet, pizza, zout, suiker. Je gaat er niet dood aan. Maar, misschien reageer je nu alsof dat wel zo is.

Staat daar dat je suiker helemaal niet nodig hebt? Nee. Er staat enkel dat de gemiddelde Nederlander meer suiker eet dan hij nodig heeft. Dat is dus niet hetzelfde als: Jij krijgt te veel suiker binnen, vreetbeer.

2. Besef dat we nog lang niet alles van voeding weten.

Kun je je nog herinneren dat er een hele tijd terug dramatisch werd gedaan over vetten? En dat nu blijkt dat vetten niet zó ongezond zijn als men dacht? Zelfs de schijf van vijf is nog niet zo heel lang geleden aangepast!

Stel nu dat de informatie waar je je nu druk om maakt over een tijd achterhaalt blijkt te zijn?

3. Weet dat het perfecte eetpatroon niet bestaat.

En, omdat ik weet dat je dat waarschijnlijk niet van mij zult aannemen. De persoonlijke ervaring van een diëtist:

Dus.

Haal adem en relax.
Vermijd triggers zo veel mogelijk als je dat fijn vindt.
En, mocht je er per ongeluk toch mee geconfronteerd worden?

Je weet nu wat je te doen staat.

Succes.

1 Comment

  • Vracht avocado’s…
    Geweldig! :)
    Los hiervan… mooie layout. Zeer goed leesbaar.
    Houden zo!

Geef een reactie